reklama

Bebop

Pomocne artykuły: Informatyka szyta na miarę | kolonie letnie | dj na wesele

Dizzie Gillespie twierdził, Że termin „bebop" to po prostu werbalne przedstawienie dźwięku, jaki powstaje podczas wybijania rytmu składającego się z dwóch nut. Rytm ten był cechą charakterystyczną nowego stylu, który wyodrębnił się w muzyce jazzowej pod koniec lat 40. Charlie Parker próbował opisać tę muzykę inaczej, jako dźwięki, które słyszy w głowie, ale których nie potrafi wydobyć na swoim saksofonie. Niezależnie od genezy nazwy, bebop, w skrócie nazywany po prostu bop, oznacza muzykę tworzoną w czwartym dziesięcioleciu naszego wieku jako reakcję na niezwykle popularny i niejednokrotnie jednostajny swing, grany przez liczne big bandy. Swing został szybko zaakceptowany przez białych muzyków, podczas gdy bop do końca pozostał stylem muzycznym preferowanym głównie przez czarnych wykonawców. Choć początków bebopu można szukać już w muzyce jazzowej lat 30.. najlepsze warunki rozwoju znalazł w nowojorskich klubach tuż po II wojnie światowej. Po zakończeniu pracy w zespołach grających swing, muzycy przychodzili do dwóch nocnych klubów w Harlemie -Munroe's Uptown House oraz Minton's Playhouse - w których mogli zrelaksować się i wspólnie pograć swoją własną muzykę.

Zobacz też: Rusztowania elewacyjne | alveo | organizacja wypoczynku dla dzieci

Menu